groβe Bühne

Het podium* waarop de voorstellingen plaatsvonden was klein: 4 x 3 m. De hoogte kon verschillen, meestal tussen 50 cm en 2 m. Met een sprong begonnen de acteurs hun optreden en met een sprong gingen ze af. Hierdoor bleef de vaart erin.

De goede karakters kwamen van de linkerkant, de slechte karakters van de rechterkant. Zij vertraagden de handeling of brachten slecht nieuws. Het optreden en afgaan van personages was vooral een strijd om het evenwicht. Wie in het midden van het podium staat, heeft gezag. Komt er een nieuw personage bij dan wordt het evenwicht verstoord. Het personage moet het middelpunt verlaten en samen met het nieuwe personage het evenwicht van het podium herstellen.

Het evenwicht was tevens het communicatiemiddel voor de acteurs onderling. Brachten de optredende acteurs het podium uit balans, dan was dit het signaal voor het opkomen van een nieuw personage. De handeling werd dus door formele afspraken inhoudelijk aangestuurd.

Nu ben ik zelf schilder en geen acteur. Het enige wat ik naar een podium kan vertalen is een schilderij. Het resultaat is een podium van 4 x 3 m met een geschilderde voorstelling, een eerbetoon aan de Commedia dell’arte.

* Markus Kupferblum, Die Geburt der Neugier aus dem Geist der Revolution – die Commedia dell’Arte als politisches Volkstheater, 2013